#17 (883) 28. 04. 11
ՍՈՎՈՐՈՒՄ ԵՆՔ ՄԱՅՐԱՔԱՂԱՔԻ ՓՈՂՈՑՆԵՐԻ ԱՆՎԱՆՈՒՄՆԵՐԸ
Երբ փոքր էի, եւ հորս հետ մեքենայով Երեւան էինք գալիս, նրան հանգիստ չէի տալիս իմ հարցերով: Ամենից ավելի ինձ հետաքրքրում էին երեւանյան փողոցների անվանումները. «Հայրիկ, սա ո՞ր փողոցն է, ո՞ւմ անունն է կրում»: Հայրս մեղմ ու համբերատար ժպտում էր եւ պատասխանում հարցերիս: Լինում էին դեպքեր, երբ նա եւս մի պահ մոռանում էր փողոցի անվանումն ու ասում նախկին անունը: Ես էլ ուշադրությամբ լսում էի ու փորձում լավ հիշել փողոցների անվանումները, որպեսզի մի օր, երբ մենակ գամ Երեւան, կարողանամ հեշտությամբ կողմնորոշվել, տուն վերադառնալ: Այդ օրերից անցել է 5-6 տարի: Ես ավարտել եմ դպրոցն ու սովորում եմ Երեւանի պետական համալսարանում: Քաղաքում կողմնորոշվելու համար ինձ եւ ինձ նման մարզերից եկած հարյուրավոր ուսանողներին շատ են օգնում յուրաքանչյուր խաչմերուկում տեղադրված գեղեցիկ ցուցանակները, որոնց վրա նշված են հատվող փողոցների անվանումները: Ուրախալի է, որ ցուցանակները երկլեզու են, հասկանալի թե մեզ, թե մեր երկիր ժամանող զբոսաշրջիկների համար: Այդ ցուցանակների հուշումներից օգտվելով` նրանք հեշտությամբ կարող են հասնել իրենց ուզած վայրը, դրա հետ մեկտեղ կարող են որոշակի պատկերացում կազմել մեր մշակութային գործիչների մասին:
Եվս մի կարեւոր հանգամանք. տարեցները, ավագ սերնդի ներկայացուցիչները շատ հաճախ չեն հիշում քաղաքի փողոցների այժմյան անունները: Փոխարենը լավ հիշում են խորհդային Երեւանի փողոցների անունները: Այդ ցուցանակները նրանց էլ են օգնում խուսափելու անճշտություններից, մտապահել նոր անվանումները: Հետաքրքրասեր փոքրիկները նույնպես, առանց իրենց ծնողներին տանջելու, կարող են կարդալ եւ ինքնուրույն ճանաչել իրենց հարազատ քաղաքը:
Ամիսներ են անցել այն օրից, երբ մայրաքաղաքի փողոցներում հայտնվեցին այդ ցուցանակները, բայց դրական կարծիքներ մինչեւ հիմա էլ լսվում են: Լսվում են նաեւ ափսոսանքի խոսքեր, որ ցուցանակները Երեւանի ոչ բոլոր համայնքներում են տեղադրված: Ծայրամասերում էլ սպասում են նման բարեփոխումների:
ԼՈՒՍԻՆԵ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
