Показаны сообщения с ярлыком ընդունելության քննություն. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком ընդունելության քննություն. Показать все сообщения

16 июн. 2011 г.

#24 (890) 16. 06. 11

ԲՈՒՀԱԿԱՆ ԱՌՕՐՅԱՅԻՑ

ԱՆԴՐԱԴԱՐՁ ՔՆՆԱՇՐՋԱՆԻՆ

Բուհերի միջանցքները նորից լցվեցին քննասենյակի առաջ դողացող սրտով ու ստուգման գրքույկները ձեռքներին, քննությանը նախորդող գիշերը չքնած ուսանողներով: Նոր կրեդիտային համակարգը թվում էր, թե պետք է ավելի լրջացներ ուսանողին, ստիպեր առավել պատասխանատվությամբ վերաբերվել իր գործին: Բայց դա, այո, միայն թվում էր: Քանի որ շատերը նորից, ամբողջ տարին դասի չգալով, կարողանում են քննություններից
բարձր միավորներ ստանալ: Որոշ ուսանողների կարծիքով էլ կրեդիտային համակարգն օգնում է ավելի օբյեկտիվ լինել: Քանի որ կրեդիտներ նշանակվում են նաեւ դասապրոցեսին ներկայության համար: «Եթե ավագի հետ փոքր-ինչ լավ հարաբերությունների մեջ լինես, բացակա չես ստանա»,- կատակում են ուսանողները: Պատահում են նաեւ դասախոսներ, ովքեր նախընտրում են անձամբ ներկա-բացակա անել դասի ժամին, եւ այդ դեպքում ավագի բարյացակամությունն էլ չի օգնի:
Քննաշրջանի ընթացքում սովորականից ավելի մարդաշատ են նաեւ գրադարաններն ու ընթերցասրահները. ամիսներ շարունակ «ուսանողական կյանք վայելելուց» հետո ուսանողները գոնե մի քանի օր որոշում են պարապել, գիրք կարդալ:
Հերթեր են գոյանում նաեւ պատճենահանման կետերում եւ պատվերով ռեֆերատներ վաճառող գրասենյակներում: Զարմանալ պետք չէ. կուրսում, սովորաբար, միայն մեկն է դասախոսություն գրում, իսկ տարեվերջին նրա տետրը պատճենահանվում է տասնյակ անգամ: Տարածված է նաեւ 2000-5000 դրամով պատրաստի ռեֆերատներ, կուրսային աշխատանքներ, անգամ ավարտական եւ մագիստրոսական թեզեր ձեռք բերելը եւ որպես սեփական «ստեղծագործություն» դասախոսին ներկայացնելը:


Պատահել է (նման ծառայություններ մատուցող մի գրասենյակում պատմեցին), որ բուհում դասավանդող դասախոսը, որ նաեւ նման
գրասենյակում է աշխատել, իր ուսանողից ստացել է իր իսկ գրած եւ վաճառած աշխատանքը: Դասախոսը, բնականաբար, նկատել է, բայց վերադարձնել չի կարողացել, քանի որ աշխատանքը պատվիրատու-ուսանողին վերադարձնելու դեպքում ինքն էլ գումարը պետք է վերադարձներ:
Մեկ տարվա ընթացքում վերոնշյալ գրասենյակը 15000 կուրսային աշխատանքի ու ռեֆերատի եւ 6 մագիստրոսական թեզի պատվեր է ստացել: Կուրսային աշխատանքերի եւ ռեֆերատների համար գնային սանդղակը տատանվում է էջը 250-500 դրամի միջեւ, իսկ թեզի դեպքում էջը 1000-1500 դրամ է գնահատվում: «Եթե պատվիրատուի պահանջած թեմայով ռեֆերատ ունենում ենք, ապա վաճառում ենք նախորդ տարիների արխիվից, իսկ եթե ոչ` պատվիրում ենք մեր մասնագետներին: Որակը մեր կողմից երաշխավորվում է: Մեզ հետ համագործակցում են տարբեր բուհերից լավագույն մասնագետներ: Եթե դասախոսն աշխատանքը չի ընդունում, կամ դժգոհություն է լինում, մենք հետ ենք վերցնում այն եւ վերադարձնում վճարված գումարը»,- ասում է գրասենյակի աշխատակցուհին (պայմանավորվածության համաձայն` անունը եւ գրասենյակի հասցեն չենք հրապարակում): Ինչպես տեղեկացանք` հիմնականում պատվերներ լինում են ապագա տնտեսագետների կողմից: Գուցե սա է նաեւ պատճառներից մեկը, որ մեր երկրի տնտեսությունն այդպես էլ չի զարգանում:


Նման գրասենյակներից մեկում էլ ծառայությունների ցանկը նկարագրող ցուցանակի վրա կարդացի` «Արտագրություն»: Աշխատակցից պարզեցի, որ դեռ կան այնպիսի դասախոսներ, ովքեր պարտադրում են, որ ուսանողները դասախոսությունը գրեն, եւ քննության ժամանակ պահանջում են տետրը: Դե քանի որ շատ ուսանողների ՙպատիվ չի բերում» կամ էլ պարզապես հավես չունեն 80 րոպե անդադար երբեմն իրենց համար անհետաքրքիր դասախոսությունը գրառել, դիմում են նման ծառայությունների. պատվիրում են արտագրել կուրսընկերներից մեկի տետրից: Նման ծառայության յուրաքանչյուր էջն արժե 250-300 դրամ:
Հերթական զարմանալի փաստը, որ արձանագրեցինք այս գրասենյակներում, ծածկագրերի պատրաստումն էր: Ամբողջ դասախոսությունը կամ քննական նյութը տեխնիկայի միջոցով փոքրացվում է այնքան, որ ընթեռնելի լինի, եւ ստացվում է քննական հուշաթերթիկ: Մեր հարցին` արդյո՞ք այս բիզնեսն արտոնագրված է, դրական պատասխան ստացանք: Ի դեպ, այս գրասենյակների մեծ մասը գործում են հենց բուհերի տարածքում:
Մի քանի գրասենյակներում նշեցին, որ նմանատիպ ծառայություններից օգտվող ուսանողների թիվը գնալով մեծանում է: Սա, երեւի, պայմանավորված է նաեւ նրանով, որ կրեդիտային համակարգը նախապատվություն է տալիս ռեֆերատներին: «Երկու միջանկյալ քննություններից մեկը սովորաբար ռեֆերատ ներկայացնելու տարբերակով է անցկացվում: Հիմնականում այդ ռեֆերատները գրում ենք` ռուսական կամ ամերիկյան էլեկտրոնային աղբյուրներից օգտվելով,
երբեմն դրանք անմիջական թարգմանություններ են լինում: Հիմա արդեն հայալեզու կայքեր էլ կան, բայց բազան շատ սահմանափակ է, եւ ռեֆերատները երբեմն կրկնվում են»,- ասում է իմ զրուցակից ուսանողուհիներից մեկը: Նշենք, որ այս կայքերում ռեֆերատները վճարովի էլ են լինում: Էլեկտրոնային վճարում կատարելով` մի քանի օրում կամ ժամում կարելի է պատրաստի ռեֆերատ կամ կուրսային աշխատանք գտնել: Համացանցում կան կայքեր, որոնցում անգամ շարադրություններ կարելի է գտնել: Փաստորեն միայն բուհերով չի սահմանափակվում «գրագողությունը». նույնիսկ դպրոցականները շարադրություններ «գրում են» համացանցի օգնությամբ: Նկատենք, որ քիչ չեն նաեւ դասախոսները, որոնք ուսանողին կամ հենց իրենց «խնայելով»` աչք են փակում այս երեւույթի վրա: Այսպիսով` կրեդիտային համակարգի միավորներ ստանալու այս մոտեցումը կորցնում է իր արդյունավետությունը: Փորձեցինք պարզել կրթության եւ գիտության նախարարության կարծիքն այս երեւույթի մասին:


ՀՀ ԿԳՆ բուհերի համակարգման եւ վերահսկման բաժնի պետ Սասուն Մելիքյանը նշեց, որ իրենք տեղյակ են այս երեւույթի գոյության մասին, բայց չեն կարող ուղղակի արգելել նման

գործակալությունների գործունեությունը. «Պարզապես բուհերն իրենք պետք է ավելի հետեւողական լինեն եւ փորձեն մշակել ուսումնական գործընթացի այնպիսի մեթոդներ, որ ուսանողը ինքնուրույն աշխատի`թեկուզ ռեֆերատներ գրելով»,- ասում է պարոն Մելիքյանը: Կան դասախոսներ էլ, որոնք նախընտրում են ընդհանրապես քննություն չանցկացնել, մեխանիկորեն նշանակում են` հիմնվելով միջանկյալ քննությունների գնահատականների եւ հաճախումների տվյալների վրա` հաճախ իրենց կողմից եւս մի քանի միավոր «նվիրելով»: Ուսանողներն էլ սիրահոժար ընդունում են նվերը` չմտածելով` դրա օգո՞ւտն է շատ, թե՞վնասը: Գնահատական ստանում են, իսկ գիտելի՞ք: Չէ՞ որ կրթություն ստանալու համար մենք եւ մեր ծնողները վճարում ենք:
Եվ ամենակարեւորը` պատրաստվում ենք մասնագետ դառնալ ու աշխատել: Ա՞յս գիտելիքներով:


Այս օրերին փորձեցի շրջել համալսարանի միջանցքներում եւ զրուցել ուսանողների հետ:
Պարզվեց, որ քննաշրջանը լարված է անցնում: Բանն այն է, որ, ինչպես Մեխանիկայի եւ մաթեմատիկայի ֆակուլտետի ուսանողներն են նշում, միջանկյալ քննություններն ու հանրագումարային քննությունները համարյա միանգամից են մեկնարկում, եւ պատշաճ կերպով պատրաստվել չի հաջողվում: «Առանց այն էլ պարապելիս ուսանողին միշտ մի օր պակասում է: Մեկ շաբաթվա ընթացքում 7 քննություն ենք հանձնում, այնքան ենք հոգնում, որ դրան հաջորդող հանրագումարային քննությանը պատրաստվելու ուժ ու ժամանակ չի մնում»,- ասում են ուսանողները: Ինչ վերաբերում է քննությունների օբյեկտիվությանը, Միջազգային հարաբերությունների եւ Իրավագիտության ֆակուլտետների մագիստրատուրայի բաժնի աղջիկները միանշանակ նշում էին, որ կոռուպցիայի դեպքեր նախորդ տարիներին հանդիպել են, բայց, կարծեսթե, նվազում է ծանոթ-բարեկամի կամ կաշառքի միջոցով գնահատական ստացող ուսանողների թիվը: Այնուամենայնիվ, եղան նաեւ ուսանողներ, հատկապես` տղաներ, ովքեր անթաքույց պատասխանեցին. «Իսկ ինչո՞ւ ոչ, երբեմն դիմում ենք նմանատիպ մեթոդների:

Գումար հազվադեպ է պատահում, բայց նվերներ, ծաղիկներ որոշ դասախոսների պարտադիր տալիս ենք: Ընդհանրապես կին դասախոսների մոտ տղաներն ավելի հեշտ են
գնահատական ստանում. եթե մի քիչ համակրում են մինիմալ գնահատական նշանակում են»: Պատահեց նաեւ, որ երբ այս հարցադրումով մոտեցա միջանցքում խմբված տղաներին ու աղջիկներին, միանգամից հեռացան` խուսափելով պատասխանել հարցերիս, արդյոք կաշառատունե՞ր էին…
Ն.Հ.

11 мар. 2011 г.

#10 (876) 10.03.2011

ԻՆՉՆ Է ԻՆՁ ԱՆՀԱՆԳՍՏԱՑՆՈՒՄ...

ՆՈՐ ԿԱԴՐԵՐԻ ՈՐՈՆՈ՞ՒՄ, ԹԵ՞

Նախորդ տարիներին Երեւանի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետ ընդունվելու համար դիմորդները հանձնում էին չորս քննություն` հայոց լեզու եւ գրականություն (գրավոր միասնական քննություն), անգլերեն (գրավոր միասնական քննություն), հայոց լեզու եւ գրականություն (բանավոր) եւ ստեղծագործական մրցույթ (շարադրություն): Այս տարի կարգը փոխվել է. ընդունելության քննությունների ցանկից հանվել է անգլերենը: ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի դեկան Նաղաշ Մարտիրոսյանը փոփոխությունը հիմնավորում է նրանով, որ մարզերում օտար լեզուների ուսուցումը գիտելիքների բարձր մակարդակ չի ապահովում: Նախորդ տարիների փորձը ցույց է տվել, որ շատ լավ ստեղծագործող շրջանավարտը օտար լեզվի քննությունից ցածր գնահատական ստանալու պատճառով բուհ չի ընդունվել:
Բոլորս էլ գիտենք, թե անգլերենի ուսուցումը հանրապետության դպրոցներում ինչ վիճակում է:
Անգամ Երեւանում դպրոց ավարտողները բուհական ընդունելության քննություններ հանձնելու համար պարապում են կրկնուսույցների մոտ: Լավագույն դեպքում դպրոցական գիտելիքները տալիս են անգլերենի իմացության միջինից ցածր մակարդակ: Բայց այսօր առանց օտար լեզվի (նույնիսկ` լեզուների) իմացության դժվար է հաջողության հասնել որեւէ բնագավառում: Մենք, որ օտար լեզվից հանձնել ենք ընդունելության քննություն, առաջին կուրսում մասնագիտական անգլերեն անցնելիս դարձյալ դժվարանում ենք: Իսկ ի՞նչ է սպասվում այս տարի ընդունվողներին: Մասնագիտական անգլերենն առանց լավ հիմքի հազիվ թե նրանք կարողանան հաղթահարել: Ուրեմն բուհում պետք է անգլերենի դասընթացն սկսվի ավելի ցածր եւ բոլորին հասանելի մակարդակից: Այսինքն` ուսանողը պետք է բուհում սովորի այն, ինչը պետք է դպրոցում անցած լիներ: Եթե նույնիսկ որոշեն խտացնել դասընթացը եւ անգլերեն ընդհանուր գիտելիքներ ուսանողը ստանա մեկ տարվա փոխարեն մի քանի ամսում, ապա դա էլ արդյունավետ չի լինի. այն ուսանողները, որոնք բուհ կգան անգլերենի բավարար իմացությամբ: Սկսնակների հետ նույն խմբում պարապելը նրանց համար կդառնա ժամանակի զուր վատնում: Հավանաբար պետք է լինեն տարբերակված խմբեր` ըստ լեզվի իմացության մակարդակի: Կարծում եմ` պետք է գտնել այնպիսի լուծումներ, որ եւ օժտված դիմորդները չզրկվեն սովորելու հնարավորությունից, եւ ապագա ժուռնալիստները բուհն ավարտեն օտար լեզվի բավարար իմացությամբ:

ԼՈՒՍԻՆԵ
ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուտետ, 1-ին կուրս

ԻՆՉ ԼԱՎ Է, ՈՐ…

Մեր էջի նախորդ խորագրերին այսուհետ կավելանա եւս մեկը` «Ինչ լավ է, որ…»: Մեկ
տարի շարունակ խոսեցինք մեզ անհանգստացնող երեւույթների մասին, մինչդեռ կան երեւույթներ, որոնք աչք են շոյում, ոգեւորում, ուրախացնում, իսկ մենք երբեմն ամեն ինչ մռայլ գույներով ենք տեսնում, չենք նկատում մեր կյանքում կատարվող դրական փոփոխությունները: Դուք էլ փորձեք ուշադիր նայել ձեր չորս կողմն ու նկատել երեւույթներ, որոնք կստիպեն ձեզ ասել` ինչ լավ է, որ… Սպասում ենք ձեր նամակներին:


«ԱԻԴԱ» ՕՊԵՐԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ

«Աիդա» օպերան իտալացի երգահան Ջուզեպպե Վերդիի գլուխգործոցն է, որը գրվել է Եգիպտոսի կառավարության պատվերով Սուեզի ջրանցքի բացման առթիվ: Չորս գործողությունից բաղկացած օպերայում ներկայացվում է փարավոնի զորքի հրամանատար Ռադամեսի եւ Եթովպիայի Ամոնասրո թագավորի դուստր Աիդայի սիրո պատմությունը: Աշխարհահռչակ
օպերային թատրոնների խաղացանկում «Աիդան» միշտ էլ ունեցել է իր արժանավոր տեղը: Երեւանում «Աիդան» առաջին անգման հանդիսատեսի դատին հանձնվել է 1941 թվականին, 1991-ին նույնպես բեմադրվել էր: 20 տարի ընդմիջումից հետո` 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Ա.Սպենդիարյանի անվան օպերայի եւ բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում կայացավ «Աիդա» օպերայի պրեմիերան: Օպերան բեմադրելու համար Հայաստան էր հրավիրվել իտալացի դիրիժոր Մարիո Կորադին: Ինչպես նշեցին լրատվամիջոցները, Կորադին խոստովանել է, որ պարզապես հիացած է մեր մեներգչուհիների ձայնային տվյալներով: Դիրիժորը նշել է, որ այլ թատրոններում միշտ դժվար է լինում Աիդայի դերակատարուհի գտնել, իսկ Երեւանում կան չորս երգչուհիներ, որոնք կարող են հանդես գալ այդ դերերգով: Ռադամեսի դերում հանդես գալու համար Հայաստան էր հրավիրվել Մյունխենի օպերային թատրոնի մեներգիչ ազգությամբ վրացի եորգի Օնիանին: Ներկայացման համար կարվել է ավելի քան չորսհարյուր զգեստ, պատրաստվել են շքեղ դեկորացիաներ: Ինձ չհաջողվեց ներկա լինել առաջին բեմադրություններից եւ ոչ մեկին. տոմսերը սպառվել էին: Եվ չնայած դրան, ես ուրախ եմ. չէ՞ որ դա նշանակում է, որ հետաքրքրությունը դասական արվեստի հանդեպ չի մարել: Զրուցեցի օպերան դիտած իմ մի քանի ծանոթների հետ: Կարծիքները միանգամայն տարբեր էին: Ոմանք պարզապես հիացած էին եւ միայն ժպտալով ասում էին` մեկնաբանություններն ավելորդ են, ոմանց չէին գոհացրել հսկայական դեկորացիաները: Իսկ հանդիսատեսներից մեկն էլ իմ հարցին պատասխանեց այսպես. «Մեր «Աիդան» նման էր անսխտոր խաշի: Խաշն ամբողջ օպերան է, իսկ սխտորը` Ռադամեսը: Էլ ինչ «Աիդա» առանց Ռադամես»: Ինչեւէ: Թեպետ հայտնի չէ, թե երբ կլինեն հաջորդ ներկայացումները, այնուամենայնիվ, ես ուրախ եմ, որ մեր օպերային թատրոնի խաղացանկում կա Վերդիի հանրահայտ օպերան:

ԷՄՄԱ ՀԱԿՈԲՅԱՆ


ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ ՏՈՆ. «ՎԱՐԴԱՆԱՆՔԸ» 15 ՏԱՐԵԿԱՆ Է

Օրերս Գաֆէսճեան արվեստի կենտրոնի «Գրիգոր Խանջյան» սրահում
հնչում էին շնորհավորանքներ, հայրենասիրական երգեր եւ գովեստի խոսքեր: ԵՊՀ-ում գործող «Վարդանանք» ռազմահայրենասիրական դաստիարակության ակումբը, Վարդանանց տոնը նշելով, ազդարարեց իր 15-ամյակին նվիրված միջոցառումների շարքը: Ակումբը հիմնադրվել է 1996-ին: Իր անունը ստացել է Արցախյան ազատամարտում համալսարանի զոհված ուսանողների` 5 Վարդանների պատվին: Տարիների ընթացքում ակումբին անդամակցել են տարբեր ֆակուլտետների ուսանողներ: 2008 թվականից ակումբը լույս է ընծայում «Վարդանանք» ամսագիրը: Տոնական միջոցառման անցկացման համար հատուկ ընտրվել էր այս սրահը, որովհետեւ այստեղ ամբողջ պատը ծածկում է րիգոր Խանջյանի «Վարդանանք» աշխատանքը: «Մեր տղաներից շատերին Վարդանանց ոգին է տարել Արցախ, «իմացյալ», գիտակցված մահվան փիլիսոփայությունը: Շատերի գրառումներում
հատվածներ կան Եղիշեի կամ Դեմիրճյանի ստեղծագործություններից: Համալսարանում գործում են նաեւ նրանց անվան լսարաններ, եւ ոչ ոք չի կարող անտարբեր մնալ»,- ասում է ակումբի նախագահ Սաթենիկ Աբրահամյանը: Հոբելյանական երեկոյին ներկա էր նաեւ «Վարդանանքի» լավագույն բարեկամ Արկադի Տեր-Թադեւոսյանը` Կոմանդոսը: Հայաստանի Հանրապետությունը, չնայած սահմաններում տիրող հարաբերական անդորրին, պատերազմի մեջ գտնվող երկիր է: Իսկ պատերազմող պետությանն անհրաժեշտ է մարտունակ, հզոր բանակ: Հզոր ոչ միայն նյութապես, այլ նաեւ` ոգով: Մեր ժողովրդի, հատկապես երիտասարդության, ուսանողության հայրենասիրական ոգին բարձրացնելու, ռազմահայրենասիրական գաղափարներ տարածելու եւ Արցախյան ազատամարտում ընկած հայորդիների հիշատակը վառ պահելու նպատակով 1996թ. Երեւանի պետական համալսարանում հիմնադրվեց «Վարդանանք» ռազմահայրենասիրական դաստիարակության ակումբը: Կարճ ժամանակահատվածում ակումբին անդամագրվեցին ուսանողներ ԵՊՀ գրեթե բոլոր ֆակուլտետներից: Ակումբի նախագահ Սաթենիկ Աբրահամյանի գլխավորությամբ նրանք «Վարդանանքի» առջեւ դրված կարեւոր նպատակին հասնելու համար բազմաթիվ ծրագրեր մշակեցին, որոնք շարունակում են իրականացնել: «Դասը վարում են համալսարանականները» ծրագրի շրջանակում ակումբականներն այցելում են Երեւանի պետական համալսարանի զոհված ուսանող-ազատամարտիկների անվան դպրոցներ, հանդիպում ուսուցչական կազմի հետ, արիության եւ հայրենասիրության դասեր անցկացնում աշակերտների հետ: «Ոչ ոք չի մոռացվել, ոչինչ չի մոռացվել» ծրագիրը իրականացվում է ԵՊՀ զոհված ազատամարտիկ-ուսանողների ծննդյան եւ մահվան օրերին. վարդանանքցիները հանդիպում են զոհված ուսանողների մարտական ընկերներին, հարազատներին: 2003թ. ի վեր անցկացվում է զոհված ուսանող-ազատամարտիկների հիշատակին նվիրված շախմատի համահամալսարանական մրցաշար: «Արդյունավետ մտածողություն» դասընթացի շրջանակներում անցկացվում է առաջին կուրսեցիներին ներհամալսարանական կյանքին հաղորդակից դարձնելու արագացված կուրս, նաեւ տեղի են ունենում սեմինարներ` համալսարանի բոլոր ֆակուլտետների ուսանողների մասնակցությամբ, «Վարդանանքի», ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի եւ «Նորայր Մարության» հիմնադրամի համատեղ ուժերով անցկացվում է «Ժուռնալիստներն ազատամարտիկների հիշատակին» ակնարկների մրցույթը: «Վարդանանքը» մեծ դեր ունի նաեւ համալսարանի եւ հայկական բանակի միջեւ եղած կապը ամրապնդելու գործում: Այդ նպատակով պարբերաբար այցելում են տարբեր զորամասեր, կազմակերպում միջոցառումներ: 2002-ին ռազմահայրենասիրական դաստիարակության բնագավառում լուրջ հաջողությունների հասնելու համար «Վարդանանքը» Համահայկական երիտասարդական հիմնադրամի կողմից արժանացավ Հայկյան մրցանակի: 2007թ. «Վարդանանքի» կարեւոր ձեռքբերումներից մեկն էր նաեւ Արկադի Տեր-Թադեւոսյանի ղեկավարած ՀՀ պաշտպանական մարզատեխնիկական հասարակական կազմակերպության հետ կնքած Փոխըմբռնման հուշագիրը: «Հաշվի առնելով, որ առողջ հասարակության ձեւավորման եւ ռազմահայրենասիրական դաստիարակության խնդիրը հանդիսանում է ինչպես հայաստանյան իշխանությունների, այնպես եւ քաղաքացիական հասարակության, շահախնդիր երիտասարդական կառույցների հոգածության առարկա, եւ առաջնորդվելով քրիստոնեական, ռազմահայրենասիրական դաստիարակության համամարդկային եւ բարոյական բարձր արժեքներով` այսուհետ ՀՀ պաշտպանական մարզատեխնիկական հասարակական կազմակերպությունը եւ «Վարդանանք» ռազմահայրենասիրական դաստիարակության ակումբը պատրաստակամություն են հայտնում համատեղ իրականացնել բազմաբովանդակ ծրագրեր եւ միջոցառումներ, որոնք կնպաստեն Հայաստան-Արցախ-Ջավախք-Սփյուռք հասարակական, տնտեսական, մշակութային կապերի ամրապնդմանը` երիտասարդության առավելագույն ներգրավմամբ»,- ասված է հուշագրում:

Ն.Հ.